အေတြးစိတ္

ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္း ၿမိဳ႕ငယ္ေလးတစ္ခုမွာ
ငွက္ခေလးေတြရဲ႕တြန္ျမဴးသံ
သူနားေထာင္ခဲ့ဘူးတယ္။
အင္ဒိုနီးရွားရဲ႕ ကၽြန္းစုေတြေပၚ
ငွက္ေပါင္းစံုတို႔ရဲ႕ ေၾကြးေၾကာ္သံ
ဦးပုညရဲ႕ျပဇာတ္မွာ ဖတ္ဘူးတယ္။
ခက္တာက ဦးပုညအဲဒီကၽြန္းေပၚမေရာက္ဖူးျပန္ဘူး
အဲဒီတံုးက တီဟိတိကၽြန္းေပၚေရာက္ေနတဲ့ ေဂၚဂင္က
ဦးပုညစီစာတစ္ေစာင္လွမ္းပို႔လိုက္တယ္တဲ့။
ဒါေပမယ့္ အဲဒီငွက္ေလးေတြရဲ႕အသံ
သူလြမ္းေနျပန္ေရာ။
ကမၻာႀကီးရဲ႕ဒဏ္ရာေတြ တစ္ေန႔ထက္ တစ္ေန႔
တိုးတုိးလာတာကို ေၾကကြဲေနမိျပန္ေရာ။
ျဖစ္ပံုက ပုပၸားေတာင္ေၾကာတစ္ေလွ်ာက္
ေရတိုက္စာလို႔ ေျမဆီလႊာပ်က္သုဥ္းတာကို
သူမျမင္ရက္ႏိုင္ျပန္ဘူး။
အာတိတ္သမုဒၵရာႀကီးကို ငါးႏိုင္ငံလက္၀ါးႀကီးအုပ္
သယံဇာတေတြ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါႀကီးစားလို႔
ေရခဲျပင္ႀကီး ဆံုးရႈံးသြားမွာကို သူတို႔၀မ္းမနည္းၾကေပမယ့္
သူကေတာ့ ၀မ္းနည္းလို႔မဆံုးဘူးတဲ့။
ဒါေတြနဲ႔ေ၀းရာ ျဗဟၼာျပည္ကိုေတာင္
စေတးေရွာင္ရမလို သူ႔ရင္ေတြမြန္းၾကပ္ေနျပန္ေရာ။
သဘာ၀တရားေတြက ကမၻာႀကီးကိုအလွဆင္
သူတို႔ကမင္းမူ ခိုတစ္ေကာင္လိုက်င့္သံုး
ဒီေလာကႀကီးမွာ သူတစ္ေကာင္တည္းရွိသလို
ၿငီးညူေနတတ္ျပန္ေရာ။
အသံုးခ်ခြင့္မရွိရင္ေတာင္ တန္ဖိုးထားတတ္တဲ့ ၀န္းက်င္ရွိရင္
ေလာကကို သူ တာ၀န္ေက်ပြန္ခ်င္ျပန္ေရာ။
ဘ၀ကိုတည္ေထာင္ရင္း ေပ်ာ္တတ္ရင္
တည္ေထာင္ခ်င္တဲ့စိတ္ကစၿပီး ေပ်ာ္ရမွာေပါ့
ခုေတာ့............ သူကပဲ အလွမဆင္တတ္တာလား
ကမၻာႀကီးကဘဲ အိုဇုန္းလႊာေပါက္လို႔လားမသိ
သူ႔စိတ္ထဲမွာေတာ့ အေတြးေတြကေ၀း၀ါးဆဲ......

ဖတ္ခဲ႕ဘူးေသာ အခ်စ္စာမ်က္ႏွာမ်ား (၁)

(ထြန္းလင္း) ဟိုမွာ ကိုမင္းၾကည္ေတာ႕ ဘီလူးသိုင္းနင္းလာၿပီေဟ႔... ဒီေန႔သူ႕ေကာင္မေလး
ယမင္းၾကည္နဲ႕ သြားေတြ႕မယ္လို႔ေၿပာတာကြဘာလြဲလာၿပန္ၿပီလဲ မသိဘူးကြ။ အသာေန မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေန...

ကိုေဇာ္ စကားေၿပာလွ်င္သူ႕ေကာင္မေလးအေၾကာင္း ခဏခဏၾကားေနရေသာေၾကာင့္ နာမည္ရင္းေပ်ာက္ၿပီး သူငယ္ခ်င္းမ်ားက ကိုမင္းၾကည္ဟုသာေခၚေနၾကေလသည္။ထြန္းလင္း၊ေစာၾကီးနဲ႕ ေ၀ၿဖိဳးတို႕ ထုိင္ေနရာလက္ဘက္ရည္ ၀ိုင္းသို႕ နီၿမန္းေသာမ်က္ႏွာ.ခုႏွစ္ေခါက္ခ်ဳိး ရွစ္ေခါက္ခ်ဳိးလမ္းေလွ်ာက္လာပံု ကလဲ နင္းလာေသာ ေၿမၾကီးအား မညွာမတာ ေစာင့္ကာ ေစာင့္ကာနင္းရင္းၿဖင့္လာ ေနေသာ ကိုေဇာ္ တစ္ေယာက္။
၀ိုင္းအနီးသို႕ေရာက္ လာၿပီး ေရေႏြးၾကမ္းအိုးထဲမွ ေရေႏြးမ်ားအားငဲွ႕ၿပီးေသာက္ေနပံုမွာလဲ အငမ္းမရ။ သူ႕ခင္ဗ်ာေရ ေတာ္ေတာ္ၿပတ္ ္လပ္လာပံုရသည္။ ေရေႏြးၾကမ္းတစ္ခြက္ေသာက္ၿပီးမွ နဲနဲေနသာထုိင္သာရွိသြားသလိုပံုႏွင့္ေသာက္ၿပီးေသာေရေႏြးၾကမ္း ခြက္အား ခုန္ေပၚသို႕ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေစာင့္ခ်လိုက္၏။ ၿပီးေသာ မေက်နပ္ေသာ မ်က္ႏွာထားႏွင့္..

(ကိုေဇာ္) မင္းၾကည္ကြာ ဒီတစ္ခါလြဲတာ ေတာ္ေတာ္ဆိုးတယ္..ေတာက္..

ေၿပာလို႕မွ မဆံုးေသး စကားစတာ မင္းၾကည္ကစသည္။နာမည္ေပ်ာက္တာေတာင္ နဲေသး။

(ထြန္းလင္း) ဘာလဲ ရုပ္ရွင္ရံုထဲမွာ အိမ္ေၿမွာင္ထပ္ေကြ်းၿပန္ၿပီလား။

စာၾကြင္း။ ။
(၄င္း အိမ္ေၿမွာင္ေကြ်းဇာတ္လမ္းအား ဘေလာ႕လာလည္ေသာ
ေမာင္ႏွမမ်ားမွ စိတ္၀င္စားတယ္ဆိုရင္ၿဖင့္ကြ်န္မ ေၿပာၿပပါ့မယ္႕။ခုေတာ႔စာရွည္မွာဆိုလို႕ ေက်ာ္လိုက္တယ္...ဟီး..)

(ကိုေဇာ္) ဒီတစ္ခါ အဲလိုထပ္လုပ္ၾကည့္ပါလား ငါဆိုတဲ႕ေကာင္က လွည့္ေတာင္ၾကည့္မွာ မဟုတ္ေတာ႕ဘူး။

(ေ၀ၿဖိဳး) ေၾသာ္ ..ဒီတစ္ခါကေတာ႕ သည္းခံႏိုင္တယ္ေပါ့ ဂလိုလား။ေကာင္းပါတယ္ကြာ။
ဟားဟား မင္းေနာက္ႏွစ္ မင္းတို႔ ရဲ႕ ခ်စ္သက္တမ္း ၃ ႏွစ္ၿပည့္ၾကရင္ မုန္႕တီထပ္ေသာက္ေပါ့ကြာ။ဟားဟား...

စာၾကြင္း။ ။
(ဒါလဲ ၾကံဳရင္ေၿပာၿပမယ္ေနာ္ ခုေတာ႕ဆက္လိုက္အုန္းမယ္...က်လိ ..က်လိ လုပ္တာ။)

(ကိုေဇာ္) ေဟ႕ေကာင္ ေဒါသထြက္လာတယ္ေနာ္ မင္းေပၚပံုပစ္လိုက္ရမလား ေၿပာ။

(ေစာၾကီး) လႊတ္ထားလိုက္စမ္းပါကြာ..ဒီေကာင္ ယုဇန ပလာဇာရဲ႕ အၿမဲတမ္းထိုးထိးု ရပ္ေနတဲ႕ စက္ေလွကားေပၚက ကားကနဲက်ေအာင္။ဟိုတစ္ခါလြတ္သြားေပမယ္႕ ဒီတစ္ခါ ဒီေကာင္ လူၿဖစ္ပါရံႈးမွာ..ဟားဟား

(ကိုေဇာ္) ေဟ႕ေကာင္ေတြ ေဟ႕ေကာင္ေတြ ငါေနာ္..ငါ..

ဟားဟား ...

ကိုေဇာ္ တစ္ေယာက္ လက္သီးရြယ္ၿပီး ၿပံဳးစိစိၿဖစ္လာေသာေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုး
၀ိုင္းရီၾကသည္။ဟုတ္ေတာ႕လဲ ဟုတ္သည္ သူ႕ေကာင္မေလး ယမင္းၾကည္၏ လြဲခ်က္ေတြမွာ ကိုမင္းၾကည္ တစ္ေယာက္ အလူးလူး အလဲလဲ နဲ႕ ခါးစည္းခံေနရသည္ မဟုတ္လား။

(ထြန္းလင္း) ကဲ ..ကိုမင္းၾကည္ ဆိုစမ္းပါအုန္း ဘာလြဲလာတုန္း။

(ကိုေဇာ္)ဟူး....ေၿပာကိုမေၿပာခ်င္ေတာ႕ပါဘူးကြာ။ ဒီေန႕တစ္ေန႕လံုးအိုေကတယ္ကြ။အၿပန္ ကားဂိတ္ေရာက္မွ ၿဖစ္တာ။

(ေ၀ၿဖိဳး) ဆိုစမ္းပါအုန္း

(ကိုေဇာ္) ဒီလိုကြာ..မင္းၾကည္ အစားအေသာက္ငမ္းတာ မင္းတို႕သိတယ္ဟုတ္။

(ေ၀ၿဖိဳး)ေအး သိတယ္ေလ။ သူစားခ်င္တဲ႕ အစားအေသာက္မ်ားဆို ကားတစ္တန္ ေရတစ္တန္ သြားရရင္ေတာင္ မရမက သြားစားတဲ႕ အမ်ဳိးဟာ။ သိၿပီးသား လာေၾကာ္ၿငာမေနနဲ႕။တစ္ခါတစ္ခါ မင္းေတာင္ ငတ္ငတ္လာတာ ေတြ႕သားပဲ။ လက္ၿမန္ခ်က္ကေတာ႕ငါတို႕ေတာင္ လိုက္လို႕မမွီဘူး။

(ကိုေဇာ္)ေဟ႕ေကာင္...
ေတာ္ၿပီး အဲေလာက္ေၿပာေတာ္ေရာေပါ့။ ဇာတ္လမ္းက အဲကစတာ။ညေနပိုင္း အိမ္ၿပန္ခ်ိန္ဆိုေတာ႕ ကားမွတ္တိုင္ ကလူကမ်ားတာကြာ။ဒါနဲ႕ ငါတို႕လဲ ကားစီးဖို႔ေစာင့္ေနတုန္း မင္းၾကည္က ကားမွတ္တိုင္ေနာက္က ၾကာဇံနဲ႕၀က္အူစံုနဲ႕ သုပ္တဲ႕ဆိုင္မွာစားမလို႕တဲ႔ကြာ။ငါကလဲဆိုင္နဲ႕ဘာနဲ႕ဆိုစားပါတယ္ကြာ။ ခုဟာက လမ္းေဘးဆိုင္ကလဲၿဖစ္လူေတြကလဲမ်ားဆိုေတာ႕ကြာငါကမစားဘူး ၿပန္မယ္ပဲေၿပာၿပီး ကားလာရင္တက္ရေအာင္ မွတ္တိုင္ေရွ႕ နဲနဲထြက္ရပ္ေနလိုက္တာ။ပထမေတာ႕ သူငါ့ေဘးမွာပဲကြ။ဒါနဲ႕ငါနဲ႕သူဟိုေၿပာဒီေၿပာနဲ႕ ေနာက္ေတာ႕ ငါလဲ ကားလာရင္ ဒီလူအမ်ားၾကီးကိုေက်ာ္ၿပီး မင္းၾကည္နဲ႕တက္ရမွာ အိမ္ေတာင္ေရာက္ပမလားလို႕ စိုးရိမ္တဲ႕စိတ္ရယ္..သူက ကားၾကပ္ရင္လဲ ဂ်ီးကမ်ားေသးတယ္ေလ။ဒီေတာ႕ ငါလဲ ကားေပၚတက္ဖို႕ပဲ စိတ္ကေရာက္ေနတာကြာ။ဒါနဲ႕ ငါလဲကားလာေတာ႕ မင္းၾကည္လက္ကိုဆြဲၿပီး ငါလဲ ကားေပၚေၿပးတက္ရတာေပါ့ကြ။ ရန္ကုန္လိုင္းကားဆိုတာကလဲ တက္လဲတိုးတိုး ဆင္းလဲခက္ခက္ဆိုတာ မင္းတို႕လဲသိတဲ႕တိုင္း။

(ေစာၾကီး) ေအးပါ မင္းဟာက လိုရင္းကိုမေရာက္ဘူး။လိုင္းကားစီးတာ လာၿပီး စာဖြဲ႕ေနတယ္။

(ကိုေဇာ္) ေအးပါကြ။ၿဖစ္တာကအဲဒီလိုင္းကားေပၚေရာက္မွ စတာေလ။အင္း ငါလဲကားေပၚေရာက္ ေနရာ အပီအၿပင္ယူၿပီးေရာ ကားၿပတင္းေပါက္ကေန လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ႕ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကြ ငါလဲ ၿမင္ဘူးပါတယ္ေပါ့ ဒီအင္က်ီနဲ႕ ထမီနဲ႕ .ေသခ်ာၾကည့္မွေဟ႕ အဲဒါငါ့ရည္းစား မင္းၾကည္ကြ။ဟား အဲမွာ ငါေခါင္းၾကီးသြားတာ ငါလက္ဆြဲၿပီးတြဲတင္လာတာ ဘယ္သူလဲေပါ့။ၿပီးေတာ႕ အဲဒီသူက ရုန္းလဲမရုန္းဘူးေလ ..
လားလား.. အင္က်ီကေတာ႕ အေ၇ာင္ဆင္တယ္ကြ..ဘာၿဖစ္ေနလဲသိလား မင္းတို႕သိလား..

ဒါနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းသံုးေယာက္လံုးလဲ သိခ်င္ေဇာနဲ႕ ၿပိဳင္တူေမး၏။

(ေအး ...ဘာၿဖစ္ေနလဲ)

(ကိုေဇာ္) ေအးေဟ႕ မာမီ ၿဖစ္ေနတာ မာမီၿဖစ္ေနတာ.ဟာ ငါကြာ ရွက္လိုက္တာ မ်က္ႏွာဘယ္နားထားရမလဲ မသိဘူး..ကားေပၚက ေၿပးဆင္းမယ္လုပ္ေတာ႔ ကားကလဲ ထြက္ေနၿပီ..အဲ မာမီ ၾကီးက လဲ သား...မာမီကိုဆြဲတုန္းကေတာ႕ ဆြဲလာၿပီးေတာ႕ ခုၾကမွ ဘာလို႕ေၿပးတာလဲဆိုၿပီးေတာ႕႔ေဟ႕ အပီလက္ကိုဆြဲထားတာ။

ဟား....ဟားဟား ဟားဟား................... သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလံုး တစ္၀ါး၀ါး တစ္ဟားဟား။..

(ထြန္းလင္း) ဟားဟား ေနပါအုန္း မင္းရဲ႕ ေကာင္မေလး က မွတ္တိုင္မွာ ရပ္ၿပီးဘာလုပ္ေနလဲ ကိုယ္႕ရည္းစားတစ္ေယာက္လံုး ကားေပၚတက္သြားတာ ကို မၿမင္လိုက္ရေအာင္။

(ကိုေဇာ္) ဘာလုပ္ရမွာလဲကြ ေနာက္ကိုလွည့္ၿပီး အဲဒီ အသုပ္ဆိုင္ကို ငမ္းေနတာေလကြာ။ငါ့မွာကြာ အဲဒီမာမီကို ဘယ္လိုရွင္းၿပရမလဲကို မသိဘူး။ ဟိုမာမီၾကီးကလဲ အၿပီကပ္တာကြ။မင္းကလဲ လြတ္ကိုမလြတ္တာ။ရွက္ကလဲ ရွက္။ထူပူေနတာပဲ။ ဒါနဲ႕ ငါလဲေရွ႔မွတ္တိုင္ပါတယ္ဆိုၿပီး အတင္း မာမီၾကီးကို လြတ္ေအာင္ရုန္း ၿပီးေတာ႕ ကားေပၚကေန ဆင္းေၿပးခဲ႕ရတာေဟ႕။

(ေစာၾကီး) ဒါဆို မင္းေကာင္မေလးကေရာ...

(ကိုေဇာ္) အဲဒီထိက ရွက္ပဲရွက္ေသးတာ ေဒါသမထြက္ေသးဘူး။ ဒါနဲ႕ ငါလဲ ေနာက္ကို တစ္မွတ္တိုင္ၿပန္ေလွ်ာက္ၿပီး မင္းၾကည္ က်န္ခဲ႕တဲ႕မွတ္တိုင္ကို ၿပန္သြားေရာ..အဲေက်းဇူးရွင္ ဘာလုပ္ေနလဲ သိလား..

ဒီတစ္ခါလဲ သံၿပိဳင္ သူငယ္ခ်င္း သံုးေယာက္ ေခါင္းေလးေတြ ေရွ႕ကုိကိုင္းၿပီး

(ေအး ဘာလုပ္ေနလဲ)

(ကိုေဇာ္) အဲဒီ အသုပ္ဆိုင္မွာ ၀င္တြယ္ေနတယ္ေလကြာ။

ဟားဟား..ဟားဟား..

(ထြန္းလင္း)ဟားဟား ဒါဆိုမင္းပါ၀င္တြယ္ခဲ႕တယ္ေပါ့။

(ကိုေဇာ္) ဘယ္ကလာကြာ။ မင္းၾကည္ ဘာလုပ္ေနတာလဲဆိုေတာ႕ သူ႕ကိုထားခဲ႕ၿပီး စိတ္ဆိုးၿပီး ကားေပၚတက္သြား တယ္ထင္လို႔တဲ႕။ အဲဒါနဲ႔ အသုပ္၀င္ဆြဲၿပီးမွ အိမ္ၿပန္မလို႕တဲ႕ေလကြာ။စိတ္ဆိုးမယ္႕တူတူ မထူးဘူးဆိုၿပီးေတာ႕တဲ႕။
မေတြ႕ဘူးဖူး ရည္းစားက စိတ္ဆိုးၿပီးထားသြားတယ္ လို႕ထင္တာေတာင္ စားခ်င္တဲ႕ ဟာေလးေတာ႕ ရေအာင္၀င္စားလိုက္ေသးတယ္။ အဲမွာ ေဒါသပါထြက္လာတာ။

(ေ၀ၿဖိဳး) ဒါနဲ႕ မင္းဘယ္လိုေပါက္ကြဲလိုက္လဲ မင္းၾကည္ကို စိတ္ဆိုးဆိုးနဲ႕ အၿပတ္ေၿပာခဲ႕တာေပါ့။ မင္းနဲ႕ငါ ဇာတ္လမ္းဒီမွာတင္ ၿပတ္ၿပီး ေနာက္တစ္ခါဆိုတာ မရွိေတာ႕ဘူး။ခဏခဏ အရွက္ကြဲၿပီး အက်ဳိးနဲလြန္းလို႕ဆိုၿပီးေတာ႕ေလ။

(ကိုေဇာ္) မင္းတို႕ကလဲ အဲေလာက္ေတာ႕ ငါက လုပ္မလားဟ။

(ေစာၾကီး) မင္းခုနတုန္းကပံုက လူသတ္ေတာ႕မယ္႕တိုင္းပဲေလ။

(ထြန္းလင္း) ေအးေလ..ခ်က္ခ်င္းပဲ သတ္ေသေတာ႕မယ္႔မ်က္ႏွာမ်ဳိးနဲ႕။ ေအးပါ ဆက္ေၿပာ အဲေလာက္ေတာ႕ လုပ္မလားဆုိေတာ႕ မင္းဘယ္ေလာက္လုပ္ခဲ႕လဲ။

အဲ ကိုမင္းၾကည္ ၿပန္လာမယ္႕ စကားကို ေစာင့္ရင္း ေစာၾကီး၊ထြန္းလင္းနဲ႕ ေ၀ၿဖိဳးတို႕က မသိမသာ ရရာလက္နက္ေတြဆြဲကိုင္ထားၾကၿပီ။ ဘာလို႕လဲ ဆိုေတာ႕ ကိုမင္းၾကည္ ဘာေၿဖလာမလဲ သူတို႕သိၿပီးသား..ဆြမး္ၾကီး၀ိုင္းေလာင္းဖို႕ အသင့္ၿပင္ထားလိုက္သည္။ကိုမင္းၾကည္ ကေတာ႕ သူ႕ဖီလင္နဲ႕ သူ။

(ကိုေဇာ္) မင္းတို႕လဲ သိသားနဲ႕ သူ႕ကိုသြားဆူလို႕မွ မရတာ။ဆူလိုက္လို႕ စိတ္ေကာက္ရင္ ငါေခ်ာ႕ရတာ ပင္ပန္းတာမင္းတို႕လဲ သိသားနဲ႕။ ဒီေတာ႕ သူ႕ကိုေနာက္တစ္ခါဒါမ်ဳိးမၿဖစ္ေစနဲ႕လို႕ ေခ်ာ႕ေမာ႕ေၿပာၿပီး အိမ္လိုက္ပို႔လိုက္တာေပါ့ကြ။

ကိုမင္းၾကည္ စကားဆံုးသည္ႏွင့္
ထြန္းလင္းကလဲ ကုန္ေနေသာ ေရေႏြးၾကမ္းခရားႏွင့္ ကိုမင္းၾကည္၏ေခါင္းအား
ေဒါင္ကနဲ ဟဲ လိုက္သလို
ေ၀ၿဖိဳးကလဲ သူေသာက္ေနေသာ ေရေႏြးၾကမး္ခြက္နဲ႕ အဆက္မၿပတ္ ေဒါက္.ေဒါက္.ေဒါက္ ဟူ၍၄င္း.
ေစာၾကီးကလဲ ကုန္ေနေသာ ပလာတာပန္းကန္ႏွင့္ ဂြက္ဂြက္ဟူၿပီး ၄င္း ခ်ီးက်ဴးေထာပနာ ၿပဳလိုက္ၾကေလေတာ႕....သည္။


အလြမ္းေတြၾကီးပဲေရးမိေနလို႕ ဒီတစ္ခါ ၾကည္ႏူးစရာေလးတစ္ခု ေရးၿဖစ္သြားတယ္။
ဘေလာ႕ လာလည္ၾကေသာ ေမာင္ႏွမမ်ား စိတ္ရႊင္လန္း က်န္းမာ ခ်မ္းသာပါေစလို႕ ဆႏၵၿပဳရင္း....

အသံမဲ့က်ေသာမ်က္ရည္

အိမ္တံစက္ၿမိတ္ရဲ႕ ေကာင္းကင္ေရွ႔မွာ
၀ါဆိုမိုးတို႔ ရြာသြန္းခ်ိန္
မိုးစက္မိုးေပါက္တို႔ရဲ႕ ႀကံဳး၀ါသံ
ဆူညံလို႔ေနေပါ့....
လ်က္တစ္ပ်က္ လင္းလက္လိုက္တဲ့
လွ်ပ္ပန္းရဲ႕ အရိပ္ေအာက္မွာ
၀ိုးတ၀ါး ခ်စ္သူရဲ႕ မ်က္၀န္းတစ္စံု
သူၿပံဳးေနလား..ငိုေနလား....
မိုးေရလား..မ်က္ေရလား
ငါမခြဲတတ္ဘူး...
ငါ့ ကိုယ္မွာ၀တ္ထားတဲ့
အေရာင္မဲ့ ည၀တ္အင္က်ီ
ဒဏ္ရာေပါင္းမ်ားစြာ
ခ်ဳပ္ရိုးေတြၿခံရံလို႔
နဂိုဟန္ မူမပ်က္ေအာင္
တဲတဲေလး ေပြ႔ဖက္ထားတယ္
နလံုးသားရပ္၀န္း ငိုရႈိက္သံ
ေမ်ာ္လင့္ျခင္းကင္းမဲ့တဲ့
လင္းေရာင္ျခည္
ကမ္းလွမ္းလိုက္တဲ့
လက္အစံုေပၚ ပစ္ခ်လိုက္တဲ့ကံၾကမၼာ
အဆိပ္ဆူးေတြ ပလူပ်ံေပါ့
ပူေလာင္ေနတဲ့ ရင္တြင္းေ၀ဒနာ
ဘယ္သူမ်ားသိႏိုင္ပါ့မလဲ
ခုေတာ့.........
ခ်ဳပ္ရိုးေတြနဲ႔ အင္က်ီမွာ
အနီေရာင္ေသြးေတြ
မ်က္ရည္မိုးေတြနဲ႕အတူ
စီဆင္းလို႔ေနၿပီေလ.........

HEART HOLE

ဘ၀ရယ္....သနားကာ
ငါ့ ကို ငဲ႕ညာတယ္ဆိုရင္ၿဖင့္
ခပ္ေၿဖးေၿဖး မွ်င္းၿပီးေတာ႕
ရင္ဒဏ္ရာ ဗလပြနဲ႕
မေသမရွင္ ေမွ်ာ္လင့္ကာ
ေဇာသြယ္သြယ္ေတြနဲ႕
ရွင္ကာေလ ထားမေနစမ္းပါႏွင့္.....
တစ္ကယ္ဆို
တစ္ခါဆို ၿဖိဳသေလာက္
ဇီ၀ပါ ႏႈတ္လိုက္စမ္းပါ
ငါ့..ရင္ကိုဖြင့္ ေခါင္းကိုေမာ႕ၿပီး
မမွိတ္စတမ္း ဒီအၿမင္ေတြနဲ႕
ငါ..ရဲကာ ၀ံ႔လိုက္စမ္းၿခင္ပါဘိ....
၀ံ႕ကာေလ ဘယ္လိုပင္
ငါရဲေသာ္လည္း အၾကံပိုင္တဲ႕
ဒီဘ၀ ေက်ာဘက္က
လွည့္ကာ ခ်ဲတယ္
အငိုက္ဆို တစ္ခဏ
အင့္..ကနဲ
ငါ အသံထြက္သြားတယ္
ဒီရင္မွာ..
ႏွလံုးသား ဗလာၾကီးနဲ႕ပါလား............................................။

အသံမဲ့ႀကိဳး

ေႏြကုိခ်စ္တဲ႔ ဥၾသငယ္

ေဆာင္းႏွင္းကြယ္မုိးကာေနတာေၾကာင္႔

သစ္ေတာေတာင္ ဘယ္လုိမွဳိင္းေပမယ္႔

သူ႔ဌာေန ေႏြမွာျမဴးတာေၾကာင္႔

ေဆာင္းမပါ ေႏြမရွိခဲ႔ရင္ကြယ္

ေမရွိတဲ႔ ရင္ခြင္စမ္းအုိင္မွာ

သစ္ေျခာက္ပင္ တဖက္ကုိင္းကုိ

ဖက္သုိင္းလုိ႔ တူေပ်ာ္ခ်င္တယ္ ။

ေရမွာဖြားတဲ႔ ေရႊငါးငယ္

ေရြပင္လယ္ အနက္ရွိုဳင္းေပမယ္႔

ေငြစင္ၾကယ္ ငယ္ေဖာ္မဲ႔ရင္ေတာ႔

လွဳိင္းခြပ္တာ ကဗ်ာလြတ္ရယ္လုိ႔

အိပ္မက္ေတြ အေရာင္ေပ်ာက္ခဲ႔တယ္

အုိ..ပင္လယ္ ေဖၚမျပဳႏုိင္ဘူး

သူ ထူးတာဘဲ ၾကားခ်င္တယ္။

အုိဘယ္႔...ငါ႔ႏွယ္..

မ်က္ၾကည္လႊာ အဆာပါးေလးမွာ

တုိက္နံရံ အကာမ်ားေပမယ္႔

သူ႔မ်က္ခ်ယ္ ေရႊအုိေရာင္ကုိေတာ႔

ဘယ္ဖုန္း မကြယ္

တြယ္မွိတဲ႔ ဒီၾကိဳးငယ္တန္း

အေတြးတိတ္ျပီး တေမွးအိပ္တာေတာင္

သူ႔ကုိယ္ေရာင္ ၀ိညာဥ္အနမ္းေတြနဲ႔

ဆံႏြယ္ေတြ လာရာလမ္းသြယ္ကုိ

အခန္းငယ္ ေလျပဴတင္းမွာ

မွန္းေမ်ွာ္မိေယာင္

ျမိဳ႔ေရႊျပည္ စည္သံၿခိမ့္ရင္ေတာ႔

စုိ႔ေနမည့္ ေခၽြးႏွင္းစက္ေတြကုိ

ေျပးဖက္ႀကိဳ ကဗ်ာေပါင္းၾကမယ္

ေစာင္႔နွင့္ေပေတာ႔ ။